Adama Mickiewicza (członek honorowy, wiceprezes), Polskiego Towarzystwa Emigracyjnego w Krakowie (1911 członek założyciel), Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Lublinie (1922 członek czynny).
Doprowadził do znacznego wzbogacenia księgozbioru KUL; w 1958 odebrał na tej uczelni doktorat honoris causa. Był odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1938), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1954)19 lipca 1954 „za zasługi w dziedzinie nauki” , Orderem Sztandaru Pracy II klasy (1956).
W 1897 ożenił się z Zofią z Brylińskich. Z tego małżeństwa miał syna Tadeusza, tłumacza literatury włoskiej i łacińskiej. Młodszy brat Wiktora Zygmunt był prawnikiem, profesorem Akademii Handlu Zagranicznego we Lwowie, sędzią lwowskiego Sądu Apelacyjnego.
Zainteresowania naukowe Wiktora Hahna obejmowały bibliografię, filologię klasyczną, historię literatury, historię teatru. Był wybitnym znawcą twórczości Słowackiego i Kraszewskiego. W opracowaniu Bibliografia bibliografij polskich (1921) przedstawił pierwszą polską bibliografię głównych gałęzi piśmiennictwa - zgromadził tam katalogi księgarskie, antykwaryczne, archiwalne, biblioteczne, z wystaw malarskich, kalendarzy oraz spisy treści czasopism. Był pionierem polskiej bibliografii specjalnej. Opracował bibliografię filologii klasycznej i literatury humanistycznej w Polsce za lata 1891-1950.