Doprowadza się wodę przefiltrowaną w takiej ilości, aby z wyjścia kapała z szybkością kilkunastu kropel na minutę.
Cienki i długi wąż zapewnia stopniowy spadek zawartości tlenu w wodzie i dużą powierzchnię dla bakterii.
W początkowym odcinku węża bakterie tlenowe usuwają z wody tlen. W pozostałej części bakterie beztlenowe usuwają azotany.
Rzadziej jest to zbiornik wypełniony porowatymi rurkami ceramicznymi (w tym keramzytowymi) lub plastikowymi (biobale), o bardzo wolnym przepływie wody.
Strefy denitryfikacyjne tworzą się samorzutnie w filtrze podżwirowym, czasem o wystarczającej wydajności.
thumb|left|250px|Zawór i wylot wody do akwarium.
Wykonanie Filtr rurowy Materiały na filtr rurowy gumowo-plastikowy wąż ogrodniczy o średnicy ½ cala – ok. 15 m (długość zależna od wydajności) igelitowy, zielony wężyk akwariowy średnicy 8 mm na doprowadzenie i odprowadzenie wody – 2,5 m jednorazowy przyrząd do przetaczania krwi (najlepszy z dostępnych zaworków regulujących przepływ) plastikowe rurki o średnicy 8 albo 10 mm do łączenia rurek igelitowych – 2 szt. opaski zaciskowe – 2 szt. plastikowa, elastyczna taśma izolacyjna kropelkowy zestaw do oznaczania zawartości azotanów o gęstej początkowej skali, np. Aquatest firmy Zoolek (nie nadają się testy paskowe) koszt ok.