Laonik Chalkokondyles (gr.: Λαόνικος Χαλκοκονδύλης, LaonikosImię Laonikos pochodzi od słów: λαός "lud" oraz νικᾶν "zwyciężać" i jest najprawdopodobniej anagramem imienia Nikolaos (Mikołaj) Chalkokondylēs, ok. 1430 – ok. 1490) – bizantyński historyk. Autor Wykładu historii w 10 księgach obejmującego wydarzenia z lat 1298-1463.
Życie Laonik urodził się w Atenach około 1430 roku. Wraz z ojcem, uciekającym przed zemstą księcia Aten Neria Acciaiuoliego w 1445 roku opuścił rodzinne miasto i schronił się na Peloponezie, na dworze despoty w Mistrze. W Mistrze uczył się u słynnego humanisty Jerzego Gemista Pletona. Możliwe, że był posłem despoty Morei Konstantyna Dragazesa do sułtana Murada II w 1446 roku. W czasie oblężenia Konstantynopola w 1453 roku przebywał na Peloponezie. Nie wiadomo czy później wyemigrował do Włoch, czy powrócił do rodzinnych Aten. Po upadku Cesarstwa Trapezuntu w 1461 roku prawdopodobnie schronił się na Krecie. W drugiej połowie XVI wieku jego życiorys (Żywot Laonika Chalkokondylesa) opracował Antoni Kalozynas.