30 kwietnia 1991 ponownie zmierzył się z Lionelem Washingtonem pokonując go przez TKO już w pierwszej rundzie oraz zdobywając drugi raz pas NABF który stracił już w następnym pojedynku przegrywając z byłym mistrzem IBF Tonym Tuckerem.
Waga junior ciężka Po tej porażce zmienił kategorię wagową na niższą i w swoim debiucie zmierzył się z Jesse Shelby którego pokonał przez techniczną decyzję w dziesiątej rundzie zdobywając wakatujący pas NABF. Po stoczeniu siedmiu zwycięskich pojedynków stanął przed szansą zdobycia wakatującego pasa WBA z którego wcześniej zrezygnował Bobby Czyz. 6 listopada 1993 udał się do Francji, gdzie w mistrzowskim pojedynku pokonał argentyńskiego pięściarza Marcelo Victor Figueroa. W swojej pierwszej obronie 4 marca 1994 pokonał niejednogłośną decyzją Arthura Williamsa. Cztery miesiące później doszło do pojedynku rewanżowego w którym Orlin wygrał przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie. 12 listopada 1994 podczas trzeciej obrony znokautował Jamesa Heatha w drugiej rundzie.