Sobór Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej – prawosławny sobór w Petersburgu, wzniesiony w II połowie XVIII w., jedna ze świątyń eparchii petersburskiej. Położony przy placu Włodzimierskim, na początku prospektu Włodzimierskiego, który bierze od niego swoją nazwę.
Historia mały|lewo|Model soboru z dzwonnicą w jego wnętrzu Sobór powstał na miejscu starszej drewnianej cerkwi pod tym samym wezwaniem, wzniesionej w 1747 i poświęconej rok później.. W 1756, z inicjatywy parafian cerkwi, caryca Elżbieta Romanowa wyraziła zgodę na przeprowadzenie zbiórki środków na budowę nowej, murowanej świątyni. Zbiórkę koordynował służący w cerkwi ks. Joann Kirikow. Projekt budynku był gotowy w 1759, jednak dopiero 20 sierpnia 1761 został uroczyście położony kamień węgielny. Wznoszona świątynia posiadała trzy ołtarze na górnej kondygnacji (Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej, św. Charłampa oraz św. proroka Eliasza) oraz dolną kaplicę z ołtarzem św. Jana Damasceńskiego. Ołtarz główny poświęcił 9 kwietnia 1793 metropolita petersburski Gabriel. W tym samym roku zakończono budowę wolno stojącej, trójkondygnacyjnej dzwonnicy, o łącznej wysokości 40,5 m, którą zaprojektował Giacomo Quarenghi. Wykonanie projektu całości było przypisywane Bartolomeo Rastrellemu, nad pracami budowlanymi pracowali różni twórcy: A. Mielnikow, A. Golm i A.