thumb|250px|Grób Krzysztofa Kasznicy i innych dominikanów z klasztoru św. Jacka na Starych Powązkach w Warszawie (stan na marzec 2012) Krzysztof Kasznica, imię świeckie Andrzej (ur. 5 grudnia 1923 w Poznaniu, zm. 13 maja 1993 w Warszawie) – polski zakonnik rzymskokatolicki, dominikanin, powstaniec warszawski, prowincjał polskiej prowincji dominikanów, członek Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie
Życiorys Był synem Stanisława Kasznicy i bratem przyrodnim Stanisława Kasznicy młodszego. Walczył w powstaniu warszawskim, w pułku „Baszta” – batalionie „Bałtyk”, w stopniu kaprala podchorążego, pseudonim „Ostoja”. Został ciężko ranny, przejściowo całkowicie utracił władzę w nogach i do końca życia miał problemy z chodzeniem. Wyszedł z powstania z ludnością cywilną. W 1946 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza i w tym samym roku wstąpił do zakonu dominikanów. Święcenia kapłańskie przyjął 13 lipca 1952. W latach 1960–1973 był członkiem redakcji Tygodnika Powszechnego. Od lat 60. był aktywnym członkiem Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie. W 1961 został kapelanem, a następnie asystentem wspólnoty Rodzina Matki Bożej Bolesnej. W 1966 został wybrany prowincjałem polskiej prowincji dominikanów.