Podczas I wojny światowej w Lamsdorf ponownie utworzony został kompleks obozów jenieckich dla żołnierzy państw ententy. W związku z tym pojawiła się potrzeba grzebania zmarłych w nim jeńców i w naturalny sposób przeznaczono na ten cel terenów sąsiadujących z istniejącym już cmentarzem. Kompleks cmentarny rozrósł się w kierunku zachodnim i południowo-zachodnim, do likwidacji kompleksu obozowego (co nastąpiło w 1919) przybyło w sumie około 7 tysięcy nowych grobów. Postawiono też kilka pomników poświęconych zmarłym jeńcom, m.in. Serbom (ten pomnik, jedyny figuralny na tym cmentarzu, postawiony został jako pierwszy, jeszcze w 1917 i zawiera inskrypcje po serbsku i po niemiecku), Rosjanom, Brytyjczykom i Włochom. Pomnik ufundowany przez Rosjan zawiera inskrypcje w językach: rosyjskim, niemieckim, polskim, francuskim, hebrajskim i arabskimW języku polskim napis ten brzmi oryginalnie tak: Umarłym w ciężkiej niewoli Towazryszom Rossyjskie jeńcy Lamsdorfu Tutaj pochowano 3751 Rossjan. Na szczycie obelisku pierwotnie znajdował się dwugłowy carski orzeł stojący na kuli.