Karl Joseph Millöcker, bądź Carl Joseph Millöcker (ur. 29 kwietnia 1842 w Wiedniu, zm. 31 grudnia 1899 w Baden) – austriacki kompozytor, flecista i dyrygent. Znany głównie dzięki swoim operetkom. Najbardziej znane z nich są Student żebrak (Der Bettelstudent) – z wątkiem polskim oraz Gasparone.

Życie i twórczość Karl Millöcker urodził się w Wiedniu jako syn złotnika. Od najmłodszych lat widoczny był u niego talent muzyczny dlatego ukończył on studia z fortepianu oraz teorii muzyki na Konserwatorium Wiedeńskim. Jego wielki talent flecisty zauważył Franz von Suppé i zatrudnił młodego muzyka w teatrze w orkiestrze Josefstadt, gdzie Karl grał od 16 do 20 roku życia. Suppé pomógł mu objąć stanowisko kapelmistrza w Teatrze Thalia w Grazu. Tam Millöcker stworzył swoje pierwsze jednoaktowe operetki w roku 1865 zatytułowane Der tote Gast i Die lustigen Binder W następnym roku po krótkim epizodzie dyrygentury w Theater an der Wien, przeniósł się on do teatru Harmonie gdzie odniósł pierwszy sukces jako kompozytor operetkowy w 1867 roku dzięki dziełu Diana. Następnie przeniósł się on do Budapesztu, gdzie stworzył Fraueninsel pod wpływem bardzo znanego wtedy Jacques’a Offenbacha. Po zmianie dyrekcji powrócił on do Theater an der Wien na okres 13 lat od roku 1869 aż do roku 1882.