W polskiej literaturze można spotkać się z twierdzeniem, iż słowacka nazwa pasma brzmi Ľubovnianska vrchovina, jednak nie jest to sformułowanie do końca poprawne. Ľubovnianska vrchovina w geografii słowackiej jest regionem o szerszym zasięgu niż tylko pasmo wzniesień sięgające od Eliaszówki po Leluchów – obejmuje także wschodni, słowacki fragment pasma Gór Leluchowskich przy Przełęczy Tylickiej. Słowacka nazwa regionu Ľubovnianska vrchovina, jak i utworzone na jej podstawie polskie nazwy Góry Lubowelskie i Pasmo Lubowelskie, pochodzą od miasta Lubowli, które zresztą według geografii słowackiej usytuowane jest nie w obrębie tegoż regionu, któremu dało nazwę, lecz w sąsiednim Międzygórzu Spisko-Szaryskim.
Ścisłym odpowiednikiem regionu Ľubovnianska vrchovina jest w polskiej geografii Pogórze Popradzkie, wyróżnione jako mezoregion w ramach wieloautorskiej regionalizacji fizycznogeograficznej Polski z 2018 roku. Przed 2018 rokiem obszar Pogórza Popradzkiego, a więc zarówno Góry Lubowelskie, jak i Leluchowskie, były w geografii polskiej traktowane, za regionalizacją Jerzego Kondrackiego z 1994 roku, jako integralna część Beskidu Sądeckiego.