W reprezentacji Polski debiutował w 1954, wystąpił na mistrzostwach Europy w 1955 (5. miejsce) i 1959 (6. miejsce), a także Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie (1960) (7. miejsce). Po tej ostatniej imprezie zakończył karierę sportową. Łącznie w biało-czerwonych barwach wystąpił w 52 spotkaniach, zdobywając 152 punkty.
W 1959 ukończył studia w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Pracował jako trener polskiej kadry młodzieżowej, reprezentacji seniorów Maroka (1974-1978). Był wykładowcą koszykówki w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Casablance (1980-1988).
W 2005, obok Ludwika Miętty-Mikołajewicza, Janusza Wichowskiego, Marka Paszuchy oraz Alojzego Chmiela, został jednym honorowych członków Polskiego Związku Koszykówki. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Jest pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie. Przypisy
Bibliografia Jubileusz 75 lat łódzkiej koszykówki 1925-2000, Łódź 2000 Krzysztof Łaszkiewicz Polska koszykówka męska 1928-2004 Inowrocław 2004 Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński, Od Chamonix i Paryża do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924-2010 wyd. Fundacja Dobrej Książki, b.d i m. w., str.