Tymoteusz Karpowicz (ur. 15 grudnia 1921 w Zielonej k. WilnaLiteratura polska XX wieku. Przewodnik encyklopedyczny. Tom 1 wyd. PWN, Warszawa 2000, s. 271., zm. 29 czerwca 2005 w Oak Park k. Chicago) – polski poeta, prozaik, dramaturg, tłumacz; czołowy twórca poezji lingwistycznej, uznawany za ostatniego wielkiego modernistę, którego twórczość zamyka doświadczenie polskiej awangardy poetyckiej XX wiekuJan Stolarczyk, Góra z górą..., „Znad Wilii”, nr 1(85) z 2021 r., s. 27, https://www.znadwiliiwilno.lt/wp-content/uploads/2021/05/ZW-1-85_1-kwietnia.pdf,.
Życiorys Urodził się 15 grudnia 1921 r. w podwileńskiej wsi Zielona. W dzieciństwie w wyniku wypadku stracił lewą dłoń. W czasie wojny uczestniczył w polskim ruchu oporu. Studiował filologię polską we Wrocławiu. W latach 1945–1949 mieszkał w Szczecinie, gdzie pracował w Polskim Radiu. Potem przeniósł się do Wrocławia, w którym mieszkał do 1973 roku.