zazwyczaj monarchowie), poniżej ich wasale (książęta, hrabiowie), następnie wasale kolejnych stopni (rycerze). Mieszczanie i kmiecie (chłopi), znajdujący się w dolnej części hierarchii społecznej, byli wasalami rycerza bądź innego lokalnego władcyTheodor Waga "Historya książąt i królów polskich krótko zebrana, s 100.Feudalizm, [w:] Historia. Encyklopedia szkolna WSiP, red. A. Friszke, E.C. Król, wyd. 4 zm. i rozsz., WSiP, Warszawa 2004, s. 220-221.. Elementy stosun­ków lennych, np. stosunek wójta miasta albo sołtysa wsi do właściciela zwierzchniego majątku odpowiadał stosunkowi wasala do seniora, ale również użytkową własność gospodarstwa chłopskiego, a także grunty mieszczańskie przyrównywano do własności lennej niższego rzęduPiotr Guzowski "Chłopi i pieniądze na przełomie średniowiecza i czasów nowożytnych".

Hierarchia ta powstała w czasie utożsamienia prawa publicznego z prywatnym, stąd kompetencje władzy (instytucji publicznej) były zawłaszczane przez kolejnych lenników (instytucje prywatne), którzy byli pierwotnie osadzeni jako lokalni urzędnicy, dysponujący pełnią władzy. To prowadziło do rozdrobnienia administracji publicznej, decentralizacji władzy i rozbicia jedności państwa, jak np.