Welwiczja przedziwna, w. osobliwa (Welwitschia mirabilis Hook f.), funkcjonuje także pisownia welwiczia – gatunek rośliny pustynnej reprezentujący monotypowy rodzaj welwiczja (Welwitschia) oraz także monotypową rodzinę welwiczjowate (Welwitschiaceae). Występuje na kamienistych równinach północnej Namibii i południowej Angoli, wzdłuż wybrzeża Oceanu Atlantyckiego (pustynia Namib, Kaokoland). Jest pustynną rośliną o specyficznej budowie, w której zachodzi fotosynteza typu CAM. Wyróżnia się wśród nagonasiennych m.in. także owadopylnością i budową gametofitu żeńskiego, w którym nie powstają rodnie.
Określana jako żywa skamieniałość. Charles Darwin uznał ją za „odpowiedź świata roślin na dziobaka”. Joseph Dalton Hooker, dyrektor Kew Gardens, stwierdzić miał po otrzymaniu tej rośliny, że „jest jedną z najbardziej cudownych i zarazem jedną z najbrzydszych roślin świata”.