udało mu się natomiast doprowadzić do powstania Studium Pedagogicznego (1921, którego został dyrektorem), Katedry Pedagogiki (1927) i Katedry Psychologii Pedagogicznej (1928). Brał czynny udział w życiu naukowym - uczestniczył w Kongresie Psychologów Amerykańskich w New Haven (1906), III Międzynarodowej Konferencji w Sprawie Zastosowań Psychologii (1927), Kongresie Psychotechnicznym w Utrechcie (1928), VII Międzynarodowym Kongresie Filozoficznym w Oksfordzie (1930), Krajowym Zjeździe Filozofów w Zakopanem (1947, przewodniczący). W latach 1923–1935 był redaktorem naczelnym „Kwartalnika Filozoficznego”.
Ogłosił wiele prac naukowych, m.in.: O wahaniach w natężeniu zaledwie dostrzegalnych wrażeń optycznych i akustycznych (1899) Przegląd badań nad wrażeniami barwnymi (1901) Teorie i wyniki badań psychologicznych (1902) Psychologia uczuć (1907) Johannes Scotus Eriugena i Spinoza (1909) Filozofia grecka do Platona (1914) Stereoskopia monokularna (1936) Les fonctions des capillaires et la concentration de l'attention (1938, z Tomaszem Strzemboszem) Notes sur les reactions de capillaires pendant l'excitation des centres visuels de l'ecorce cerebrale (1938)
Ordery i odznaczenia