Organizacja Narodów Zjednoczonych w Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych definiuje niepełnosprawność jako:„długotrwałe upośledzenie fizyczne, psychiczne, intelektualne lub sensoryczne, które w interakcji z różnymi barierami może utrudniać [danej osobie] pełny i skuteczny udział w życiu społecznym na równych zasadach z innymi osobami”.Niepełnosprawność była różnie rozpatrywana na przestrzeni dziejów, poprzez szereg różnych perspektyw teoretycznych. Istnieją dwa główne modele, starające się wyjaśnić zjawisko niepełnosprawności w obecnym świecie: i model społeczny. Model medyczny służy jako ramy teoretyczne, które rozpatrują niepełnosprawność jako niepożądane schorzenie, które wymaga specjalistycznego leczenia. Ci, którzy stosują model medyczny, koncentrują się na znalezieniu pierwotnych przyczyn niepełnosprawności, a także na wszelkich metodach leczenia — takich jak technologie asystujące. Model społeczny przedstawia niepełnosprawność jako stworzone przez społeczeństwo ograniczenie nałożone na osoby, które nie mają takich samych zdolności jak większość populacji.