Została ona oddana do użytku w 1896 roku.

W 1900 roku w kopalni na poziomie 300 m zainstalowano pierwszą na Górnym Śląsku pompę odwadniającą z napędem elektrycznym o wydajności 1,5 m³/min, a w kolejnych latach do transportu podziemnego wprowadzono lokomotywy elektryczne, które rozpowszechniły się dopiero po I wojnie światowej. Wybieranie węgla odbywało się na zawał, a w latach 1901–1906 zaczęto stosować podsadzkę hydrauliczną. Piasek podsadzkowy wybierano w pobliżu szybu „Norma” (późn. „Bema”).

Od 19 kwietnia do 15 maja 1913 roku trwał na kopalni strajk, do którego przystąpiła cała załoga kopalni. Miał on na celu uzyskanie ośmiogodzinnego dnia pracy i prawa do używania języka polskiego. Był to pierwszy strajk zorganizowany w kopalni.

Inwestycyjny rozwój kopalni został zahamowany w 1914 roku wraz z wybuchem I wojny światowej. W tym czasie część załogi kopalni powołano do wojska, wskutek czego zmniejszyła się liczba robotników i spadło wydobycie.

Lata 1922–1945 W 1922 roku część Górnego Śląska wraz z terenami kopalni „Ferdinand” została włączona do nowo odrodzonego państwa polskiego, a sama kopalnia została przemianowana na „Ferdynand”.