Wzbogacanie pracy (ang. job enrichment) – pojęcie wprowadzone przez Fredericka Herzberga (1950) i definiowane jako czynnik motywacyjny pracy. Oznacza włączenie do niej zadań z wyższego poziomu. Tym samym jest to zwiększenie odpowiedzialności pracowników i zmniejszenie zakresu kontroli menadżerów. Pracownik odgrywa większą rolę w planowaniu, realizacji i ocenie swojej pracy. Jest to system, który buduje świadomość wykonawcy w zakresie wykonywanych zadań, ale nie pobudza dodatkowo wyobraźni pracownika w odniesieniu do misji organizacji czy całego jego życia.
Sposoby wzbogacania pracy według F. Herzberga rezygnacja z pewnych form kontroli i zwiększenie odpowiedzialności pracowników za pracę; a więc zwiększenie autonomii pracowników, ich władzy i swobody, regularne i ciągłe sprzężenie zwrotne o wydajności i jakości pracy powinno być dostarczane bezpośrednio pracownikowi, a nie za pośrednictwem przełożonych, zachęcanie pracowników do podejmowania nowych, trudnych zadań oraz zdobywania wysokich kwalifikacji.