w ostatniej grze grupowej z Holandią (1:4) w '55 minucie zastąpił na boisku Pawła Panowa. W pozostałych spotkaniach podopieczni Christo Mładenowa zanotowali dwa remisy (ze Szwecją i Urugwajem), co sprawiło, że ostatecznie zajęli dopiero trzecie miejsce w swojej grupie.

Ostatni raz w kadrze Borisow wystąpił w 1979 roku. Pięć lat później w barwach Omonii Nikozja zakończył piłkarską karierę. Stało się to niedługo po tym, jak z Omonią wywalczył mistrzostwo Cypru.

Sukcesy piłkarskie mistrzostwo Bułgarii 1974, 1977 i 1979, wicemistrzostwo Bułgarii 1975, 1976, 1981 i 1982, Puchar Bułgarii 1976, 1977 i 1979, ćwierćfinał Pucharu UEFA 1975–1976 oraz ćwierćfinał Pucharu Zdobywców Pucharów 1976–1977 z Lewskim Sofia mistrzostwo Cypru 1984 z Omonią Nikozja

Kariera szkoleniowa Dużą część kariery trenerskiej przepracował w charakterze asystenta pierwszego trenera. Najdłużej związany był z reprezentacją Bułgarii. Zaczynał jako asystent Iwana Wucowa (1989–1991), a w okresie, w którym ten był zdyskwalifikowany przez UEFA i nie mógł prowadzić kadry z ławki szkoleniowej, Borisow formalnie zastępował go;