W 1931 roku pożar zniszczył główną część zamku. Arcyksiążę sfinansował jego odbudowę, lecz związane z nią wydatki zmusiły go do sprzedaży części kolekcji.
Po aneksji Austrii przez III Rzeszę w 1938 roku Eugeniusz został zmuszony do sprzedaży zamku władzom nazistowskim. W okresie nazistowskim w Hohenwerfen działał ośrodek szkoleniowy NSDAP.
Okres powojenny
W 1945 roku zamek przeszedł na własność kraju związkowego Salzburg. Do 1987 roku był użytkowany przez szkołę austriackiej żandarmerii.
Po opuszczeniu obiektu przez żandarmerię przystosowano go do funkcji muzealnych i turystycznych. Od 1987 roku Hohenwerfen jest udostępniany zwiedzającym.
Architektura
Hohenwerfen jest rozległym zespołem zamkowo-fortecznym, którego układ ukształtował się w wyniku rozbudów prowadzonych od XI do XVII wieku oraz rekonstrukcji po pożarze z 1931 roku.
Warownia została dostosowana do nieregularnego kształtu skalnego wzgórza. Główny zamek znajduje się na najwyższym punkcie wzniesienia i jest otoczony rozbudowanym przedzamczem, podzielonym na kilka odcinków obronnych.
Dostępu bronią zewnętrzne mury bastionowe, wieże, bramy, most zwodzony i mur pierścieniowy otaczający zasadniczą część zamku.