mały|Grób Alfonsa Duczko na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Alfons Duczko (ur. 17 września 1906 w Pabianicach, zm. 21 czerwca 1955 w Warszawie) – działacz komunistyczny, uczestnik II wojny światowej, oficer aparatu bezpieczeństwa PRL.
Życiorys Urodził się 17 września 1906 w Pabianicach, w rodzinie Józefa i Franciszki. Miał siostrę Teodorę. W 1921 ukończył szkołę powszechną, a dwa lata później rozpoczął pracę w fabryce włókienniczej J. Hanemana. W 1923 wstąpił do NSPP, uczestnicząc jednocześnie w działalności Stowarzyszeniu Wolnomyślicieli Polskich. Po kilku miesiącach usunięto go z NSPP z powodu działalności prokomunistycznej. Rok później został sekretarzem miejscowego komitetu Związku Młodzieży Komunistycznej (ZMK, później KZMP) i jako przedstawiciel młodzieży członkiem Komitetu Miejskiego (KM) KPP w Pabianicach. 1924–1926 pozostawał bez pracy, prowadząc nadal działalność partyjną. W 1927 pracował przez 6 miesięcy w fabryce chemicznej F. W. Schweikerta w Pabianicach, skąd wydalono go za organizowanie robotników w Związku Zawodowym Robotników Przemysłu Chemicznego. W marcu 1928 został aresztowany i skazany na rok więzienia. Bezpośrednio z więzienia wcielono go w marcu 1929 do wojska. W październiku 1928 służył w pułku strzelców kresowych w Kowlu.