W 1563 roku na sejmie w Piotrkowie otrzymał od Zygmunta Augusta w uznaniu zasług prawo do dochodu z warzelni soli w Wieliczce. Rok później jego pensję podwyższono do 100 florenów. W 1568 roku nabył, po śmierci dotychczasowego właściciela, chirurga królewskiego Lodovico Verada, kamienicę przy ulicy Grodzkiej 36, w której urządził aptekę. Był dwukrotnie żonaty: z Anną, nieznanego nazwiska, miał synów Jakuba i Horacego, z drugą żoną, Anną z Bylińskich, syna Jana (także aptekarza) oraz córki Katarzynę i Zofię. Przyjaźnił się z Piotrem z Poznania, lekarzem królewskim i profesorem Akademii Krakowskiej, miał w domu jego portret. Zmarł pomiędzy 20 listopada 1581 roku (data sporządzenia testamentu) a 14 maja roku następnego (data sporządzenia inwentarza ruchomości po jego śmierci).