Działacze powojennego PPS, jak Aniela Steinsbergowa, Edward Lipiński (KOR), czy Jan Strzelecki (ekspert NSZZ „Solidarności”) i inni, aktywnie włączali się w działania opozycji demokratycznej w PRL.
W 1990 Edward Osóbka-Morawski podjął próbę reaktywacji Odrodzonej PPS, jednak założona przez niego partia nie odegrała żadnej roli w polityce.
14 grudnia 2003 Kongres Nadzwyczajny PPS, zorganizowany w 55. rocznicę rozwiązania partii, anulował wszystkie uchwały poprzednich władz dotyczące rozwiązania partii i wejścia jej w mariaż z PPR.
Stan członkowski
Rozwój liczby członków Polskiej Partii Socjalistycznej w tysiącach (przed wojną około 21 tysięcy): Rok kwiecień lipiec grudzień 1944 – – – 1945 120 200 – 1946 – 400 – 1947 – 600 750 1948 – – –
Kalendarium wydarzeń Połowa sierpnia 1944 r. – w Lublinie powstał Komitet Organizacyjny PPS. 10 września 1944 r. – w Lublinie ukazał się pierwszy numer organu Komitetu Organizacyjnego PPS – „Barykada Wolności”. 10–11 września 1944 r. – w Lublinie odbyła się konferencja członków PPS z terenów wyzwolonych (uznana później za XXV Kongres PPS), która opowiedziała się za poparciem programu PKWN, współpracą z PPR oraz wybrała Tymczasową Radę Naczelną (przewodniczący Bolesław Drobner) i Centralny Komitet Wykonawczy PPS (przewodniczący Edward Osóbka-Morawski). 16–17 września 1944 r.