Pies faraona (Faraon Hound) – rasa psa należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji ras pierwotnych. Według klasyfikacji FCI nie podlega próbom pracy. Zakwalifikowana do grupy 5 FCI.
Krótki rys historyczny Nazwą "pies faraona" określano początkowo wszystkie psy z obszaru wybrzeży i wysp Morza Śródziemnego, niekoniecznie związane z populacją psów występujących w Egipcie. Nadano ją jednak, ponieważ przypominały staroegipskie charty zwane tesemami, których wizerunkami przyozdabiano ściany grobowców faraonów. Różniły się jednak od psów w typie podenco. Te śródziemnomorskie psy wyglądem przypominały jednocześnie charty i psy gończe. W 1974 roku rasa została uznana przez angielski Kennel Club pod nazwą Pharaoh hound. W 1977 roku FCI pod tą samą nazwą zarejestrowało tę rasę i przyjęło wzorzec wydany przez Maltę.
W rejonach, z których pochodzi ta rasa (z Malty i jej okolicznych wysp) nazywana jest kelb tal-fenek co dosłownie oznacza pies od królików. Na Maltę pies faraona przybył najprawdopodobniej z Fenicjanami lub Kreteńczykami, którzy posiadali psy w podobnym typie.
Użytkowość Dawniej wykorzystywany jako pies myśliwski, współcześnie jest psem towarzyszącym.