W trzeciej rundzie Hearns był bardziej ruchliwy punktując lewą ręką, jednakże Hagler trafił mocnym sierpowym, by po chwili drugim ciosem sierpowym znokautować Hearnsa, któremu udało się wstać przed końcem liczenia, ale był zbyt zamroczony, by kontynuować pojedynek i sędzia zakończył walkę. Pomimo że walka trwała tylko trzy rundy, została uznana przez magazyn The Ring walką roku. Po wyleczeniu kontuzji Hearns 10 marca 1986 w pojedynku o pas NABF w wadze średniej znokautował już w pierwszej rundzie niepokonanego wcześniej Jamesa Shulera dla którego był to już ostatni pojedynek; siedem dni później zginął w wypadku na motocyklu. Hearns, zszokowany wiadomością o śmierci swojego niedawnego rywala, przekazał pas, który zdobył w tej walce rodzinie Shulera. Trzy miesiące później powrócił do kategorii junior średniej, by bronić pasa WBC wygrywając z Markiem Medalem przez TKO w ósmej rundzie. Po tym pojedynku zrezygnował z pasa mistrzowskiego i pozostał w wadze średniej. 17 października 1986 pokonał Douga DeWitta.