Stanisław Aleksander Fita (ur. 16 grudnia 1932 w Iwiu w powiecie lidzkim, zm. 15 czerwca 2011) – polski historyk literatury, profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.
Życiorys Stanisław Fita urodził się 16 grudnia 1932 r. w Iwiu. Zdał maturę w 1951 r. w I Liceum Ogólnokształcącym im. Króla Kazimierza Wielkiego w Olkuszu. Od 1952 roku studiował filologię polską w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Magisterium uzyskał w 1957 roku, pisząc pracę Lublin i Lubelszczyzna w twórczości Bolesława Prusa pod kierunkiem prof. dr. Feliksa Araszkiewicza. Od 1957 roku był nieustannie zatrudniony w KUL, przechodząc wszystkie stopnie awansu – od asystenta wolontariusza do profesora zwyczajnego.
Dysertację doktorską przygotowywał pod kierunkiem prof. dr. hab. Zygmunta Szweykowskiego w Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Efektem była praca pt. Bolesław Prus 1847-1912. Kalendarz życia i twórczości. Stopień doktora uzyskał w 1969. Rozprawę habilitacyjną – Pokolenie Szkoły Głównej – opublikował w 1980, w tymże roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego (habilitacja w Uniwersytecie Warszawskim). Wkrótce został mianowany docentem, a od 1988 posiadał tytuł naukowy profesora. Profesurę zwyczajną uzyskał w 1992 r. W latach 1979–2006 kierował Katedrą Literatury Pozytywizmu i Młodej Polski.