Ostateczną decyzję o realizację projektu warszawskiego zespołu podjął osobiście Jerzy Ziętek, czemu towarzyszyła zmiana lokalizacja hali z Rowu Wełnowieckiego (pierwotnie miał stać na terenie Wojewódzkiego Parku Kultury i Wypoczynku w Chorzowie, nieopodal Planetarium Śląskiego) na miejsce bliżej centrum miasta Katowice, przy rondzie na skrzyżowaniu późniejszych alei W. Korfantego i W. Roździeńskiego, które oddano do użytku w 1965 roku. Uchwałę w sprawie zatwierdzenia do realizacji projektu budowy Wojewódzkiej Hali Widowiskowo-Sportowej w Katowicach Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach przyjęło 1 kwietnia 1960 roku. Projekt zagospodarowania terenu, a wraz z tym koncepcję bryłową hali, zatwierdzono 11 marca 1963 roku.
Pod budowę Spodka wybrano miejsce, gdzie w pierwszej połowie XIX wieku funkcjonowały bogucickie huty cynku „Franz” i „Fanny”, po czym wzniesiono tutaj tzw. Dwór Marii, który istniał do lat 60. XX wieku. Teren ten miał urozmaiconą rzeźbę terenu, z bogatym uzbrojeniem, częściowo zawalonym i niezinwentaryzowanym.
mały|lewo|Spodek w 1979 roku (widok z pomnika Powstańców Śląskich)