Jan Józef Lorys (ur. 10 grudnia 1915 w Lednicy Dolnej, zm. 21 maja 2001 w Londynie) – oficer dyplomowany Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych, w 1990 roku mianowany podpułkownikiem przez władze RP na uchodźstwie, uczestnik kampanii wrześniowej oraz desantu pod Arnhem, działacz emigracyjny, historyk i publicysta.
Życiorys Jan Józef Lorys był trzecim z sześciorga dzieci Jana, krakowskiego kolejarza oraz Marii z Małotów, mieszkających we wsi Lednica Dolna (od 1926 roku część Wieliczki). Ukończył Gimnazjum im. Jana Matejki w Wieliczce, egzamin dojrzałości składając w 1933 roku. W latach 1934–1937 uczęszczał do Szkoły Podchorążych Piechoty Rezerwy w Krakowie oraz Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowie. W stopniu podporucznika otrzymał przydział do 55 pułku piechoty. Wraz z nim wziął udział w walkach we wrześniu 1939 roku, jako dowódca plutonu. Po rozbiciu oddziału przedostał się do Lwowa a następnie przez Rumunię do Francji, gdzie dotarł już w listopadzie 1939 roku. Został instruktorem w Szkole Podchorążych Piechoty w Camp de Coëtquidan. Po upadku Francji został ewakuowany do Wielkiej Brytanii.