Zagrożenia i ochrona thumb|left|Zwierzę bywa hodowane przez człowieka IUCN wskazuje trudności w oszacowaniu całkowitej liczebności populacji. Całkowita liczebność gatunku obniża się. Spadek w przeciągu 3 pokoleń przekracza 30%, wynosząc prawdopodobnie 32,5%. Liczba osobników dorosłych szacowana jest przez IUCN na między 3700 a 5580 zwierząt. Pod koniec XX wieku 60% populacji żyło w państwach takich jak Laos, Mjanma, Chiny, Kambodża, Wietnam, Bangladesz i w nich prawdopodobnie spadek liczebności wynosi minimum 45%. Na Malezję przypadało 15% populacji, a spadek wyniósł jedną piątą. W Tajlandii, Bhutanie, Indiach i Nepalu ubyło co dziesiątego osobnika.

IUCN rozpoznała gatunek w 1986 jako narażony na wyginięcie, co powtarzano w kolejnych ocenach w 1988, 1990, 1994, 1996, 2002, 2008, 2015, 2016 i w ostatniej ocenie opublikowanej w 2021. Obejmuje go pierwszy załącznik CITES.

W 2013 roku po blisko trzynastu latach poszukiwań, zespół tajwańskich zoologów potwierdził wymarcie gatunku w naturalnym środowisku na Tajwanie.