Najmniejsza aktywność śledzonych zwierząt przypadała na okres około południa pomiędzy jedenastą a czternastą i następnie na godziny przed świtem pomiędzy drugą a piątą w nocy.
Dane dotyczące terytorium również są skąpe. Dotyczą właściwie pojedynczych osobników. Areał jednej z samic oszacowano na 33,3 km², samca zaś na 36,7 km². Dane te zdają się jednak Sunquistom niedoszacowane zwłaszcza w tym drugim przypadku. Zwierzę znaczy swe terytorium moczem i wydzieliną gruczołów. W tym ostatnim celu kotowate te pocierają się bądź tarzają. Z kolei badania moczu wykazały w nim 30 substancji lotnych. Najliczniejsze były fenol, heptan-4-on, oksym metoksyfenylowy, benzaldehyd, 3,4-dimetyloheksan-2-on. Niektóre substancje Das i inni znaleźli wyłącznie latem, tu wymieniają 6-metyloheptan-2-on, bis(metylosulfanylo)metan, octano-2,3-dion, 1-fenylobut-1-en, pentadekan-3-on, heksanoan heksanoilu, heksan-1-ol, heptan-1-ol, oktan-1-ol, 1,3-dichlorobenzen, okt-1-en-3-ol, trans-2-pinanol, nonanal i cykloheksanon. Wykryto też specyficzne rozgałęzione długołańcuchowe kwasy tłuszczowe.