Po ataku Niemiec na ZSRR, z wojsk okręgu sformowano 22 Armię, której został dowódcą. Początkowo armia ta znajdowała się w odwodzie Naczelnego Dowództwa Armii Czerwonej. W dniu 2 lipca 1941 roku weszła w skład Frontu Zachodniego i brała udział w walkach tego frontu w rejonie Witebska i Smoleńska.
We wrześniu 1941 roku został dowódcą 20 Armii wchodzącej w skład Frontu Zachodniego. Brał udział w walkach w rejonie Jarcewa, gdzie dowodzona przez niego armia została okrążona. W czasie walk przy wychodzenia z okrążenia w październiku 1941 roku dostał się do niewoli.
Początkowo umieszczono go w obozie jenieckim w miejscowości Wuhlheide (obecnie miejscowość wchodzi w skład Berlina), gdzie umieszczano wyższych oficerów Armii Czerwonej. Wiosną 1942 roku został przeniesiony do Stalagu XIIIC w Hammelburgu, gdzie w lipcu 1942 roku zmarł w wyniku zawału serca.
Pochowany został na cmentarzu jenieckim w Hammelburgu.
Awanse komkor (15 lipca 1938) generał porucznik (4 czerwca 1940)W związku ze zmianą nazw stopni w Armii Czerwonej.
Ordery i odznaczenia Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie) Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej”
Uwagi
Przypisy
Bibliografia