W meczu finałowym, rozegranym 26 czerwca 2011 na Stadio Plebiscito w Padwie, zwyciężyła Nowa Zelandia pokonując zespół Anglii. Był to jednocześnie ich czwarty z rzędu triumf w mistrzostwach świata. Reprezentacja Tonga po zajęciu ostatniego miejsca wypadła z rozgrywek młodzieżowej elity i w 2012 roku zagrała w Junior World Rugby Trophy. Najwięcej punktów zdobył przedstawiciel triumfatorów, Gareth Anscombe, w klasyfikacji przyłożeń z siedmioma zwyciężyli zaś Anglik Christian Wade i reprezentant RPA Arno Botha.
Głównym nadawcą telewizyjnym był RAI Sport. Turniej był transmitowany przez dziewiętnaście stacji telewizyjnych z całego świata odbieranych w 142 krajach – zaplanowano około 280 godzin transmisji, szesnaście spotkań było też transmitowanych w Internecie na oficjalnej stronie IRB. Najtańsza wejściówka na mecz kosztowała zaś 5 euro.
W trakcie trwania turnieju IRB regularnie publikowała statystyki.
Stadiony Na potrzeby rozgrywek grupowych oraz wczesnych faz pucharowych przeznaczono trzy mniejsze stadiony.