Była położona na Tol Sirion w Beleriandzie. Zbudowana została przez króla Finroda Felagunda, po jego przybyciu do Śródziemia. Miała na celu obronę Przełomu Sirionu i całego zachodniego Beleriandu przed wojskami Morgotha. Monarcha mieszkał tam do czasu, gdy przeniósł się do Nargothrondu. Wtedy powierzył Minas Tirith pieczy Orodretha. Po Dagor Bragollach twierdza oparła się kolejnym atakom orków.

Dopiero w 457 roku zdobył ją Sauron, korzystając ze swej czarnoksięskiej mocy. Osiedlił się tam i (...) przemienił Minas Tirith w wieżę strażniczą Morgotha, w bastion zła i grozy (...). Odtąd żaden człowiek ani elf nie mógł przedostać się przez Przełom Sirionu. Ci, którzy tego próbowali, ginęli albo trafiali do lochów twierdzy Saurona. Orkowie zaś mogli śmiało zapuszczać się w głąb Beleriandu. Podczas wyprawy po Silmaril Beren i Finrod wraz z dwunastoma towarzyszami zostali uwięzieni w Minas Tirith. Wkrótce jednak Sauron został pokonany przez Lúthien z pomocą Huana, i Lúthien zaklęciem zburzyła mury twierdzy oraz uwolniła więźniów. Niestety nim nadeszła pomoc, Finrod zginął w lochach, broniąc Berena przed wilkołakiem. Nigdy potem Minas Tirith nie zostało odbudowane.

Nazwa Minas Tirith pochodzi z sindarinu i znaczy w tej mowie Wieża straży, Wieża czatRobert Foster, op. cit., s.