Centurion (A41) – czołg podstawowy konstrukcji brytyjskiej z początkowego okresu zimnej wojny. Skonstruowany pod koniec II wojny światowej, nie wziął udziału w jej walkach. Szeroko używany po wojnie przez armię brytyjską i inne państwa, także w licznych konfliktach regionalnych.
Historia Przed II wojną światową armia brytyjska rozwijała osobno dwie kategorie czołgów: czołgi szybkie („krążownicze”, ang. Cruiser tank) i czołgi piechoty (ang. Infantry tank). Obie linie czołgów mimo przenoszenia takiego samego uzbrojenia były odrębne, co powodowało problemy związane z brakiem standaryzacji. Po doświadczeniach z bitew pancernych toczonych na pustyni w Afryce Północnej, Departament Wojny (War Office) we wrześniu 1942 roku sformułował wymagania na bardziej uniwersalne podwozie, które mogło stanowić podstawę dla czołgu szybkiego i czołgu piechoty. Prace nad czołgiem szybkim A41 Centurion rozpoczęto w lipcu 1943 roku, przy czym miał on być pomyślany jako „ciężki czołg krążowniczy” (heavy cruiser tank). Jego wstępny projekt przedstawiono w listopadzie 1943 roku i w lutym kolejnego roku Komisja Czołgowa (Tank Board) zaakceptowała specyfikację czołgu A41. W maju 1944 była gotowa makieta nowego czołgu. Nowy wóz otrzymał nowe, w porównaniu z poprzednimi konstrukcjami, podwozie. Był pozbawiony kadłubowego karabinu maszynowego.