Zanim została wytyczona ulica Kosmiczna, w przebiegu przyszłej ulicy ciągnął się dukt leśny, powstały pod koniec XIX wieku. Na zachód od przyszłej ulicy w latach 1907–1910 powstało osiedle patronackie Giszowiec z inicjatywy ówczesnego dyrektora generalnego spółki Georg von Giesches Erben – Antona Uthemanna, a architektami osiedla byli Georg i Emil Zillmannowie. Sam zaś obszar wzdłuż przyszłej ulicy Kosmicznej pozostawał niezabudowany – stanowił on pas rezerwowy o szerokości 130 metrów pod przyszłą rozbudowę osiedla.
Do rozbudowy wrócono po zakończeniu I wojny światowej, kiedy to w związku z panującą wówczas dobrą koniunkturą na węgiel kamienny, wzrosło zapotrzebowanie na nowych pracowników do kopalni „Giesche” (obecnie „Wieczorek”). W tym celu spółka Giesche przystąpiła do rozbudowy wschodniej części osiedla patronackiego Giszowiec, w terenie rezerwowym w rejonie obecnej ulicy Kosmicznej. Koncesję na budowę budynków uzyskano w 1920, 1921 i 1924 roku. Powstał wówczas kompleks szeregowej zabudowy z niewielkimi ogródkami. Osiedle mieszkańcy nazwali „Neubau” (pol. nowa zabudowa). W latach międzywojennych nadano obecnej trasy nazwę: ulica Barbary. Na początku lat 20. XX wieku, w osi północ-południe równolegle do ulicy Barbary, powstała również odnoga linii wąskotorowej prowadzącej do cegielni i szybu Wschodniego kopalni „Giesche”.