Klejtos (gr.: Κλείτος, Kléítos) (IV w. p.n.e.) – król iliryjskich Dardanów w latach ok. 356–335 p.n.e. Syn Bardylisa I, króla Dardanów.
Kleitos wzmiankowany w r. 335 p.n.e., kiedy to zbuntował się wraz z Glaukiasem, królem Taulantiów, przeciwko Macedonii. W tym czasie wczesnym latem tego roku Aleksander Macedoński powracał ze swoją armią znad Dunaju do Macedonii. Po drodze zatrzymał się w kraju Agrianów, gdzie rządził król Langaros, przyjaciel macedoński. Dalszy marsz był utrudniony z powodu otrzymanych wieści o wystąpieniu Klejtosa. Tego wsparli król Glaukias oraz plemię Autariatów. Aleksander, dowiadując się o tym, postanowił szybko zareagować. Wysłał sojusznika Langarosa z częścią Agrianów, by zaatakował plemię Autariatów. Ten pokonując ich i pustosząc kraj, uniemożliwił im w ten sposób połączenie się ze swymi sojusznikami. Aleksander Macedoński przez Pajonię podążyć w górę rzeki Erigon (ob. Crna), by zaatakować i okrążyć Klejtosa, przebywającego w twierdzy Pellion na terenie Linkos. Barbarzyńscy, po złożeniu ofiar ludzkich, zaatakowali Macedończyków, ale wycofali się do twierdzy. Aleksander miał trudności z przeprowadzeniem oblężenia, bowiem następnego dnia nadeszły duże oddziały Taulantiów. Macedończycy, znajdując się pomiędzy wrogimi armiami, wycofali się bez strat.