Andrzej Karol Wołkowski (ur. 14 lutego 1913 w Krakowie, zm. 4 marca 1995 tamże) – polski hokeista, olimpijczyk z Garmisch-Partenkirchen 1936, trener.
Życiorys Karierę rozpoczął w drużynie Sokół Kraków (1929–1932), następnie występował w Cracovii (1933-1939, 1946-1947), Ogniwie i Gwardii Kraków (1948-1958) oraz Spójni i Sparcie Nowy Targ (1953–1954).
Trzykrotny mistrz Polski w barwach Cracovii (1937, 1946, 1947). W barwach reprezentacji Polski rozegrał 56 meczów w latach 1933–1947 (zdobył w nich 31 goli). Uczestnik sześciu turniejów mistrzostw Świata: 1933, 1935, 1937, 1938, 1939, 1947. Dwa razy był wybierany do drużyny gwiazd turniejów MŚ. Na igrzyskach olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen w 1936 wraz z kadrą zajął 9. miejsce. W 1939 wystąpił w meczu Europa – Kanada.
W 1949 podczas pokazowego meczu z radziecką drużyną CSKA Moskwa zderzył się nieszczęśliwie z zawodnikiem przeciwników, Wsiewołodem Bobrowem, wskutek czego doznał wstrząśnienia mózgu i przebywał wiele tygodni w moskiewskim szpitalu.