Bioko (do 1973 zwana Fernando Po, Fernando Poo, w latach 1973–1979 Macias Nguema, bubi Ëtulá a Ëri) – wulkaniczna wyspa należąca do Gwinei Równikowej. Największa wyspa tego państwa.
Geografia mały|lewo|Wybrzeże Bioko Wyspa oddzieliła się od kontynentu 12 tys. lat temu. Położona jest w Zatoce Bonny, części Zatoki Gwinejskiej u zachodnich wybrzeży Afryki, blisko 25 km od wybrzeży Kamerunu, 100 km na południe od wybrzeży Nigerii i 160 km na północny zachód od kontynentalnej części Gwinei Równikowej (zachodnia Afryka). Jest ostatnią z łańcucha czterech wysp ciągnących się przez 540 km w kierunku południowo-wschodnim, położonym w Zatoce Gwinejskiej. Wyspa ma pochodzenie wulkaniczne i kształt równoległoboku, o dłuższych bokach leżących w osi północny wschód – południowy zachód. Długość wyspy wynosi ok. 70 km, szerokość od 30 do 38 km. Najbardziej na północ wysuniętym punktem wyspy jest Punta Europa, na południe – Punta de Santiago, a na zachód – Punta de Segre.