Wieczny Żyd () – niemiecki film propagandowy z 1940 w reżyserii Fritza Hipplera.
Jego tytuł nawiązuje do Żyda wiecznego tułacza ze średniowiecznego folkloru. Film stylizowany jest na dokument, jednak w rzeczywistości jest skrajną antysemicką propagandą, nakręconą z inspiracji niemieckiego ministra propagandy Josepha Goebbelsa. Składa się z fragmentów różnych dokumentów archiwalnych oraz materiałów nagranych wkrótce po kampanii wrześniowej w Polsce.
W 1934 powstał brytyjski film pod tym samym tytułem, ale w przeciwieństwie do późniejszego nazistowskiego obrazu, przedstawiał Żydów m.in. jako ofiary bezpodstawnych prześladowań w historii.
Obsada Harry Giese jako narrator jako on sam (zdjęcia archiwalne) Charles Chaplin jako on sam (zdjęcia archiwalne) Albert Einstein jako on sam (zdjęcia archiwalne) Peter Lorre jako on sam (zdjęcia archiwalne) Adolf Hitler jako on sam (zdjęcia archiwalne) Róża Luksemburg jako ona sama (zdjęcia archiwalne) Ernst Lubitsch jako on sam (zdjęcia archiwalne) Fritz Kortner jako on sam (zdjęcia archiwalne) jako ona sama Anna Sten jako ona sama (zdjęcia archiwalne)