Nikołaj Iwanowicz Gusiew (, ur. Wielka Encyklopedia Radziecka podaje jako datę urodzenia 27 listopada 1897 roku. Brodnikowo, zm. 16 maja 1962 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał pułkownik, weteran I wojny światowej, wojny domowej w Rosji i II wojny światowej.
Życiorys Urodził się we wsi Brodnikowo w obwodzie twerskim. W kwietniu 1916 roku powołany do armii rosyjskiej, wziął udział w I wojnie światowej. W 1917 roku ukończył szkołę młodszych dowódców, posiadał stopień starszego podoficera.
We wrześniu 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej. Był młodszym dowódcą w 7 pułku kawalerii w Rżewie. Następnie od marca 1919 roku służył w 1 Północnym Pułku Kawalerii jako podoficer. Od września 1919 roku kwatermistrz samodzielnego dywizjonu kawalerii 51 Dywizji Strzeleckiej. Brał udział w walkach Froncie Zachodnim przeciwko wojskom gen. Kołczaka, a później na Froncie Południowo-Zachodnim i Froncie Południowym przeciwko wojskom gen. Wrangla i oddziałom Machny.