Oceny w skali ECTS przyznawane są według statystyki. Zasadą jest podział grupy studentów, którzy wykonali pewne zadanie, według kryteriów procentowych określających względną liczbę studentów, a nie bezpośrednio jakość wykonanej pracy. Wobec tego w skali ocen ECTS nie zaleca się stosowania nazw ocen takich jak „dostateczny”, „dobry” czy „bardzo dobry”. Jakość i porównywalność wyników może jednak wynikać ze statystyki, jeśli spełnione są założenia statystyczne. Uważa się, że aby stosować skalę ECTS, grupa studentów, którzy zdali, powinna liczyć przynajmniej 30 osób, chociaż zalecane są większe liczby.
W podsumowaniu kilkuletnich prób stosowania skali ECTS przed rokiem 2009 podkreślono, że – między innymi ze względu na duże różnice między systemami oceniania w szkołach wyższych w różnych państwach europejskich – plany szybkiego wprowadzenia w życie porównywalnych systemów, określane jako „drugi krok wdrażania skali ECTS”, okazały się zbyt ambitne. Było to obserwowane zwłaszcza w państwach, w których stosuje się tylko pięć lub mniej stopni „pozytywnych”. Dlatego też w wydanym w roku 2009 raporcie Komisja Europejska zaleciła skoncentrowanie się na „pierwszym kroku” pięciopunktowego systemu, którym ma być dostarczanie przez wszystkie uczelnie standardowych tabel z rozkładami statystycznymi wystawianych ocen.
Bibliografia .
Kategoria:Oświata w Unii Europejskiej Kategoria:Szkolnictwo wyższe