Od 26 listopada 1941 roku pełnił równolegle obowiązki dowódcy Grupy Ścigaczy PMW. 5 października 1942 roku objął dowództwo ścigacza S-1, z którego zszedł w styczniu następnego roku, delegowany na kurs oficerów sygnalizacyjnych. 7 czerwca 1943 roku został oficerem sygnalizacyjnym krążownika ORP „Dragon”. Na jego pokładzie awansował do stopnia kapitana, uczestniczył w lądowaniu w Normandii i przeżył zniszczenie okrętu przez żywą torpedę 8 lipca 1944 roku. Po powrocie do Wielkiej Brytanii ponownie objął dowództwo Grupy Ścigaczy, zaś w listopadzie 1944 roku wszedł w skład załogi krążownika ORP „Conrad”. Później pełnił funkcję oficera sygnalizacyjnego floty i kierownika kursu oficerów sygnalizacyjnych w Devonport.
Po demobilizacji skorzystał z otwartej w 1948 roku możliwości wstąpienia do Royal Navy. Osiągnął w niej stopień komandora (Captain). W tym czasie zmienił nazwisko na Wciślicki-Westlake. Po odejściu ze służby pozostał w Wielkiej Brytanii. Zmarł nagle w 1966 roku i został pochowany na cmentarzu w Haywards Heath. Poza Orderem Virtuti Militari był odznaczony również Krzyżem Walecznych i czterokrotnie Medalem Morskim.