Ceraunius Tholus – wulkan tarczowy na Marsie zlokalizowany na wyżynie Tharsis. Podstawa wulkanu ma wymiary 150 × 100 km. Wulkan wznosi się 5,5 km ponad otaczające go równiny, a kaldera na jego szczycie ma średnicę 25 km. Zbocza wulkanu są stosunkowo strome, ich nachylenie wynosi około 8°. Ceraunius Tholus znajduje się na 24,25° szerokości areograficznej północnej oraz 97,25° długości areograficznej zachodniej. Decyzją Międzynarodowej Unii Astronomicznej wulkan został nazwany w 1973 roku.
Charakterystyka wulkanu Względnie duże nachylenie stoków Ceraunius Tholus, które sprawiło, że został on początkowo uznany za stratowulkan, może być skutkiem tego, że współcześnie widoczne jest jedynie najwyższa część jego bazaltowej tarczy. Podstawa wulkanu została pogrzebana pod powstałymi później pokładami lawy, co nie jest rzeczą niezwykłą w wulkanicznym regionie Tharsis. Stożek Ceraunius Tholus powstał w następujących po sobie erupcjach. Jego zbocza są zbudowane ze stosunkowo miękkiej skały, być może pyłu wulkanicznego, na co wskazują widoczne w wielu miejscach wąwozy. Największy z nich ma szerokość 3,5 km oraz głębokość 300 metrów. Wąwóz ten kończy się we wnętrzu powstałego niezależnie krateru uderzeniowego Rahe. W miejscu ujścia wąwozu do krateru powstał interesujący wachlarz osadów.