Ocelot nadrzewny, margaj (Leopardus wiedii) – gatunek drapieżnego ssaka z podrodziny kotów (Felinae) w obrębie rodziny kotowatych (Felidae). Mniejszy od ocelota wielkiego, osiąga do 79,2 cm długości głowy i tułowia, ogon do 51,8 cm. Waży od 2,3 do 4,9 kg. Grube i miękkie futro barwy od szarej do cynamonowej zdobią plamki barwy ciemnego brązu czy też czerni, brzuch biały. Zwierzę wiedzie samotniczy tryb życia w lasach Ameryki Środkowej i Południowej. Jest lepiej przystosowany do nadrzewnego życia niż inne oceloty, aczkolwiek poluje najczęściej na ziemi, głównie na małe ssaki. Nie poznano dobrze rozrodu, samica rodzi najczęściej jedno kocię. Pomimo objęcia gatunku ochroną polowania – głównie celem pozyskania skór – nie ustały.
Budowa lewo|mały|Ocelot nadrzewny ma cętkowane futro Długość głowy i ciała ocelota nadrzewnego wynosi pomiędzy 42,5 a 79,2 cm. Natomiast ogon mierzy od 30 do 51,8 cm. W efekcie margaj jest mniejszy od ocelota wielkiego, ale ma od niego dłuższy ogon. Masa ciała margaja wynosi od 2,3 do 4,9 kg, przeciętnie 3,3 kg, a więc mniej od ważącego do ponad 11 kg ocelota wielkiego. Nie stwierdza się istotnych różnic pomiędzy wielkością samców i samic ocelota nadrzewnego.
Autorzy opisują zwierzę jako niewielkiego kota o długim ogonie i lekkiej budowie.