Żmija gabońska (Bitis gabonica) – gatunek jadowitego węża z rodziny żmijowatych (Viperidae).
Występowanie Występuje w Afryce Subsaharyjskiej. Zasiedlane przez nią tereny rozciągają się od Beninu na wschód do Tanzanii i południowo-zachodniej Kenii oraz od Sudanu Południowego na południe do Angoli, Zambii, wschodniego Zimbabwe i północno-wschodniej RPA. Ponieważ gad przebywa w tropikalnej strefie klimatycznej, wśród ściółki leśnej, jest aktywny przez cały rok.
Biotop Prowadzi naziemny tryb życia. Doskonale ukrywa się wśród opadłych i butwiejących liści, dość często można spotkać wylegującą się w płytkich, nagrzanych słońcem zbiornikach wodnych.
Systematyka Za podgatunek żmii gabońskiej był dawniej uznawany Bitis rhinoceros z Afryki Zachodniej, mający obecnie status odrębnego gatunku.
Cechy charakterystyczne Wąż jadowity o uzębieniu Solenoglypha. Jest to najwyższy stopień rozwoju aparatu jadowego u węży. Zęby te znajdują się w przedniej części otworu gębowego żmii, złożone pozostają równolegle do kości szczęki. Zęby są typu kanalikowego. Żmija gabońska nie jest na ogół agresywna. Zaniepokojona wydaje głośny syk i dopiero w ostateczności atakuje. Chociaż jej ukąszenie jest niezwykle niebezpieczne dla człowieka, ataki zdarzają się bardzo rzadko.