Czas przygotowania do lotu przy dobrze wyszkolonej obsłudze wynosił poniżej siedmiu minut.
Dwuosobowa załoga, pilot oraz obserwator, pełniący także funkcję radiooperatora i strzelca pokładowego, zajmowała miejsce w zamkniętej (w prototypie półotwartej) kabinie na grzbiecie kadłuba. W jej tylnej części zainstalowany był na obrotnicy karabin maszynowy Type 92, kal. 7,7 mm, służący do samoobrony. Na zamkach podskrzydłowych można było podwiesić dwie bomby o małym wagomiarze.
Napęd wodnosamolotu stanowił jeden dziewięciocylindrowy silnik gwiazdowy Hitachi GK2 Tempu 12 o mocy maksymalnej 340 hp, chłodzony powietrzem, poruszający dwułopatowym drewnianym śmigłem o stałym skoku. Nadawał on samolotowi prędkość maksymalną 133 węzłów (ok. 246 km/h). "Glen" miał zasięg maksymalny 475 mil morskich (ok. 880 km) i pułap 5420 m.
Użycie operacyjne Samoloty Yokosuka E14Y rozpoczęły swój udział w II wojnie światowej 17 grudnia 1941 roku od lotów rozpoznawczych na bazę amerykańską w Pearl Harbor, dla oceny skutków ataku z 7 grudnia. Później były wykorzystywane do kolejnych rekonesansów nad bazami alianckimi na Hawajach, Aleutach, Madagaskarze i w Afryce Wschodniej, Australii (w tym przed atakiem na port w Sydney) oraz Nowej Zelandii i Oceanii.