Bostrom pokazał, że wybieranie zbyt szerokiej albo zbyt wąskiej klasy możliwych obserwacji prowadzi do nieintuicyjnych wniosków.
Hipoteza symulacji
Bostrom jest autorem współczesnej wersji hipotezy symulacji. Mówi ona, że rzeczywistość, którą postrzegamy, jest jedynie symulacją , której dokładnego sposobu działania, jako takiej, nie jesteśmy do końca świadomi — mimo że jesteśmy sami w stanie wyrazić swoją wątpliwość w tym kierunku, właśnie poprzez zapytanie w rodzaju: czy znajdujemy się w symulacji?. Bostrom zasugerował także, że jeśli możliwe jest stworzenie wiernej symulacji całej cywilizacji, albo nawet całego Wszechświata, przy pomocy wystarczająco potężnego komputera, a symulowani ludzie mogą doświadczać świadomości, to duża liczba takich symulacji stworzonych przez zaawansowane cywilizacje sprawia, że jest bardzo prawdopodobne, że my żyjemy w jednej z nich.
Bostrom argumentuje, że przynajmniej jedno z poniższych twierdzeń musi być prawdziwe:
Żadna cywilizacja nigdy nie osiągnie poziomu technologicznego, który umożliwiłby jej stworzenie symulowanych rzeczywistości. Żadna cywilizacja, która osiągnęłaby takie możliwości, nie stworzy dużej liczby symulowanych rzeczywistości. Każda istota o doświadczeniach podobnych do naszych, prawie na pewno żyje w symulacji.