Główny obwód elektryczny został zabezpieczony bezpiecznikiem topikowym oraz wyłącznikiem nadmiarowym. Stycznik liniowy rozłączał zasilanie w przypadku obniżenia ciśnienia w przewodzie hamulcowym, przerwy w nacisku na czuwak pasywny lub przy otwarciu pokrywy gniazda do ładowania akumulatorów.
Pomocnicze obwody elektryczne służyły zasilaniu oświetlenia wnętrza, reflektorów oraz sygnałów końca pociągu}. Obowiązkowy w świetle pruskich przepisów kolejowych dzwon sygnalizacyjny miał w zespołach Wittfelda napęd silnikowy z przekładnią cykloidalną. Zamiast tradycyjnej gwizdawki pneumatycznej, w zespołach montowano syrenę motorową. Każdy wagon posiadał wewnętrzny dzwonek elektryczny służący do wezwania w razie potrzeby konduktora.