Zastosowano jednowarstwowy, drewniany dach i podłogę. Dach i ściany pokryto od zewnątrz blachą. Okna i drzwi miały konstrukcję ujednoliconą z pruskimi, znormalizowanymi wagonami przechodnimi. Tylko w przedziale bagażowym zastosowano drzwi dwuskrzydłowe. W pojazdach zbudowanych po 1910 roku poszerzono drzwi wejściowe, dodając drugie wąskie skrzydło, otrzymując w ten sposób niesymetryczne dwuskrzydłowe drzwi.
Akumulatory zasilające pojazd umieszczono w zewnętrznych skrzyniach na końcach pojazdu, oddzielonych szczelnie od wnętrza. Przedział akumulatorów miał długość 2700 mm. Dostęp do nich był możliwy od góry; górna osłona była przesuwna na rolkach.
Podwozie Ostoja każdego z członów została wykonana ze znormalizowanych profili stalowych (ceowników i teowników). W konstrukcji ostoi zastosowano belkę grzbietową i ukośnice, a także poprzecznice i zastrzały z blachami węzłowymi jako elementy wzmacniające. Poprzecznice obniżono względem górnej płaszczyzny ostojnic dla umożliwienia poprowadzenia pod podłogą okablowania. Pod ostoją zabudowano nitowane widły maźnicze z zastrzałami.