Był zwolennikiem aneksji wyspy i polityki asymilacji wobec tajwańskich Chińczyków, których uważał za kulturowo bliskich Japończykom. Jako gubernator polegał głównie na sile militarnej, by ugruntować japońskie panowanie na wyspie, na której, po wielomiesięcznych walkach, wciąż wrzało. Zwrócił się do cesarza o specjalne uprawnienia legislacyjne, które otrzymał (tzw. dyrektywa 63). Pozwalały one nie tylko wykonywać, ale też – bez zgody metropolii – ustanawiać prawa dla wyspy. W ciągu swej rocznej kadencji zorganizował efektywne siły policyjne i rozpoczął tworzenie administracji cywilnej.
Po powrocie do metropolii był ministrem spraw wewnętrznych, a następnie – edukacji. W 1910 zakończył służbę państwową.
Zmarł 8 lutego 1922 w Tokio. Jego grób znajduje się na tamtejszym cmentarzu Somei Reien.
Przypisy
Bibliografia Dictionary of Modern Japanese Historical Figures • Sukenori Kabayama [dostęp 2016-04-30]
Kategoria:Gubernatorzy generalni Tajwanu Kategoria:Japońscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Japońscy admirałowie Kategoria:Japońscy generałowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Chryzantemy Kategoria:Odznaczeni Orderem Wschodzącego Słońca Kategoria:Odznaczeni Orderem Złotej Kani Kategoria:Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Kagoshimie Kategoria:Urodzeni w 1837 Kategoria:Zmarli w 1922