Transformacja S wykonuje podobne działanie, ale o bardziej ogólnym charakterze. Wyrażenie ujmuje nie tylko częstotliwości, ale również rzeczywiste efekty Transformacja S uwzględnia więc nie tylko przebiegi częstotliwościowe, ale także efekty o charakterze zaniku. Na przykład krzywa sinusoidalna tłumiona może być odpowiednio zamodelowana za pomocą transformacji S. Transformacja Laplace’a stanowi więc uogólnienie transformacji Fouriera
Transformacja S powszechnie określana jest mianem transformacji Laplace’a. Na płaszczyźnie S, mnożenie przez daje efekt różniczkowania (zob. człon różniczkujący), dzielenie przez daje efekt całkowania (zob. człon całkujący). Analiza pierwiastków zespolonych równania na płaszczyźnie S i przedstawienie ich na wykresie Arganda, może ujawnić informacje na temat charakterystyk częstotliwościowych i na temat stabilności układu (przebieg rzeczywistej funkcji czasu).
Zobacz też płaszczyzna Z płaszczyzna w
Kategoria:Analiza harmoniczna Kategoria:Analiza zespolona